هیئت وزیران بنابر پیشنهاد شماره 31308 وزارت دارائی در جلسه 26/8/1320 به استناد ماده سیزدهم قانون افزایش حقوق کارمندان دولتی آئیننامه هزینه سفر را به شرح زیر تصویب نمودند:

آئیننامه هزینه مسافرت و فوق‌العاده اعاشه و انتقال کلیه مأمورین کشوری
مصوب 1320,08,26

فصل اول ـ هزینه سفر

ماده 1ـ هزینه سفر برای مأمورین از محل توقف به‏نقاطی که در حکم مأموریت قید شده داده می‌شود.

ماده 2ـ میزان هزینه مسافرت برای کلیه راهها در داخله مملکت بطورمقطوع مطابق جدول زیر است:

مستخدم جزء از قرار هر کیلومتر	50% ریال
مستخدم دون پایه و رتبه یک و دو از قرار هرکیلومتر	75% ریال
مستخدم رتبه 3 و 4 و 5 از قرار هر کیلومتر	0/1 ریال
مستخدم رتبه 6 و 7 از قرار هر کیلومتر	25/1ریال
مستخدم رتبه 8 و 9 از قرار هر کیلومتر	50/1ریال

تبصره 1ـ هزینه مسافرت پزشکان و مشمولین مواد 7 و 8 قانون خدمتگزاری پزشکان بشرح زیر:
پایه‌های 1 و 2 و 3 و 4 پزشک یکمی معادل پایه 5 اداری
پایه‌های 1 و 2 و 3 و 4 پزشک دومی معادل پایه 3 تا4 اداری
پرداخته و برای صاحبان پایه‌های 6 به بالا اعم از پزشک یکمی و پزشک دومی برابر مقررات کارمندان اداری از پایه 6 به بالا رفتار می‌شود.

تبصره 2ـ برای مسافرت به نقاطی که راه‌آهن موجود است هزینه واقعی مطابق تعرفه راه‌آهن به طریق زیر داده می‌شود:
خدمتگزاران جزء بلیط درجه سوم
کارمندان پایه 2 و3 بلیط درجه دوم
کارمندان پایه 4 و 5 و 6 و 7 و 8 و 9 بلیط درجه اول

تبصره 3ـ مبالغ فوق‌الذکر حداکثری است که می‌توان به عنوان هزینه سفر به مستخدمین پرداخت ولی وزارتخانه و ادارات مستقل می‌توانند به‏اقتضای اعتبارات و تشخیص خود کمتر بپردازند.

ماده 3ـ هزینه سفر مأمورینی که به خارجه اعزام می‌شوند تا سرحد مطابق ماده (2) و در خارج از سرحد با رعایت تبصره (7) معادل کرایه واقعی مسافرت به‏ترتیب زیر پرداخت خواهد شد:
الف ـ در مورد مسافرتهائی که خرید و تهیه بلیط‌های آن از مؤسسات دلالی حمل و نقل در ایران ممکن است معادل قبض رسید مؤسسات مذکور.
ب ـ در مورد مسافرتهائی‏که بلیط آن مستقیماً حمل و نقل خریده می‌شود معادل تعرفه رسمی مؤسسات مذکور.

تبصره 1ـ مادامی که اطلاعات لازمه راجع به تعرفه مؤسسات حمل و نقل تحصیل نشده است مبلغی که برای مسافرت به هر نقطه تعیین خواهد شد بطور مساعده به مأمور مسافر پرداخته شده و بعد حساب آن باید مطابق تصدیق مؤسسات حمل و نقل یا تعرفه‌هائی که تحصیل می‌شود تسویه گردد.

تبصره 2ـ برای مسافرتهائی‏که از ایران به‏کشورهای خارجه در صورتی هزینه سفر به پهلوی تأدیه می‌شود که پرداخت کرایه به ریال مقدور نباشد.

تبصره 3ـ هزینه حمل اثاثیه و لوازم سفر مأمورین در خارج کشور برطبق گواهی بنگاههای حمل و نقل و بدون دریافت اسناد هزینه به شرح زیر پرداخت خواهد شد:
1ـ کلیه اثاثیه لوازم سفر مأمورین ثابت و غیره تا رایزن سفارت هفتاد و پنج کیلوگرم و اگر خانواده همراه داشته باشد یکصدکیلوگرم.
2ـ کلیه اثاثیه و لوازم سفر رئیس مأموریتها و رایزنیهای سفارتخانه‌ها 150کیلوگرم و اگر خانواده همراه داشته باشند200 کیلوگرم
3ـ چنانچه خانواده مأموری بعد از مأمور حرکت کند ذیحق به دریافت تفاوت کرایه باگاژ خواهد شد.

تبصره 4ـ هزینه سفر عیال و اولاد مأمورینی‏که برای مشاغل ثابت اعزام می‌شوند در صورت وقوع مسافرت عیال و اولاد داده خواهد شد.

تبصره 5 ـ به‏سفراء کبار و وزراء مختار و مأمورین سیاسی که در ردیف آنها محسوب می‌شوند در مأموریتهای موقتی علاوه بر هزینه سفر واقعی معادل نصف آن نیز به‏عنوان هزینه خاص بدون سند هزینه تأدیه می‌شود.

تبصره 6 ـ برای مأمورین از رتبه 2 تا 7 بلیط درجه اول کشتی و درجه دوم راه‌آهن برای مأمورین رتبه 8 و مستشار سفارتخانه‌ها بلیط کشتی و راه‌آهن درجه اول برای مأمورین دون پایه و رتبه یک بلیط کشتی و راه‌آهن درجه دوم برای مستخدمین جزء بلیط درجه دوم کشتی و درجه سوم راه‌آهن منظور خواهد شد.

تبصره 7ـ هزینه سفر مأمورینی که در خارجه از نقطه‌ای به‏نقطه دیگر تغییر مأموریت حاصل کرده یا به مأموریت موقت مسافرت می‌نمایند مشمول مقررات این ماده است.

ماده 4ـ هزینه مسافرت از یک نقطه به نقطه دیگر در داخله مملکت به‌نسبت مسافت آن دو نقطه تأدیه می‌شود مگر اینکه به ملاحظه مقتضیات محلی وزارتخانه‌های مربوطه مصلحت بدانند مأمور مسافرت خود را از طریق خارجه طی نماید و در این صورت بر طبق مواد فوق رفتار خواهد شد.

ماده 5 ـ هزینه مسافرت مأمورین کشوری به‏مأخذ نزدیکترین طریق عرابه رو تأدیه می‌شود.

تبصره 1ـ مسافرت کلیه راهها مطابق صورتهای وزارت راه محسوب و در نقاطی که هنوز فواصل رسمی معین نشده به تصدیق یکی از ادارات دولتی محل منظور خواهد شد.

تبصره 2ـ در مواردی که مسافرت از راه دریا انجام می‌شود کرایه مسافرت اعم از کرایه مسافر و لوازم مسافرت معادل مبلغ کرایه واقعی و بموجب اسناد هزینه پرداخته خواهد شد.
در مواردی که مسافرت از راه دریا کوتاه‌تر از راه خشکی باشد باید مسافرت از راه دریا انجام شود مگر اینکه کرایه مسافرت از دریا از کرایه مسافرت از خشکی زیادتر باشد یا موقع حرکت مأمور وسائل مسافرت از دریا حاضر نبوده و در انتظار فراهم شدن وسیله مسافرت مأمور به تأخیر افتد.

ماده 6 ـ در صورتی که مأموری در غیر از محل اقامت دائمی خود چه در حال مرخصی و چه در حال اشتغال منتظر خدمت یا معاف از خدمت و یا بازنشسته بشود به‏شرط اینکه تا مدت نود روز بعد از انتظار خدمت یا معافیت یا بازنشستگی از محل مزبور عزیمت نماید هزینه مسافرت خود را از محل مأموریت تا نقطه‌ای که مسکن اصلی اوست دریافت خواهد داشت ولی اگر پس از معافیت یا منتظر خدمت شدن وزارتخانه یا اداره مربوطه توقف مشارالیه را در محل برای دادن توضیحات یا جهات دیگری امر نموده باشد و مدتی که برای اطاعت امر توقیف نموده از نود روز تجاوز نماید مهلت استحقاق دریافت هزینه سفر تا انجام کار تمدید می‌شود.

تبصره ـ به‏مأمورینی که در حین مرخصی منتقل می‌شوند هزینه سفر و فوق‌العاده انتقال داده می‌شود.

ماده 7ـ مأمورینی که برای محاکمه احضار می‌شوند حق دریافت هزینه سفر خود را خواهند داشت.

ماده 8 ـ در صورتی که مسافرت مأمور بعد از صدور حکم به‏مقتضیاتی از طرف وزارتخانه موقوف شود و برای تهیه لوازم مسافرت هزینه به‏مأمور تحمیل شده باشد فقط یک ربع از هزینه سفر مقرره ذیحق خواهد شد.

ماده 9ـ به مأمورینی که با استفاده از مرخصی به مسافرت می‌روند در صورتی هزینه سفر تأدیه می‌گردد که چهار سال متوالی در یک محل مانده باشند و این حق برای مأمورین غیربومی که در نقاط بدآب و هوا مأموریت داشته باشند و بعد از دو سال توقف حاصل می‌شود هزینه سفر مذکور معادل هزینه مسافرت از محل مأموریت تا نقطه مسکن اصلی و بالعکس داده خواهد شد.

تبصره 1ـ مقصود از ماندن دو سال متوالی در نقاط بد آب و هوا این است که مأمور در مدت مزبور در نقاط مختلفه بد آب و هوا مشغول کار بوده باشند و همچنین مراد از ماندن چهارسال در یک محل این است که مأمور در مدت مزبوره در یک حوزه مأموریت باقی مانده باشد خواه در نقطه مخصوص تمام مدت و متوقف بوده یا متوالیاً در نقاط مختلفه یک حوزه مشغول کار بوده باشند.

تبصره 2ـ انتظار خدمت توالی مذکور را از بین می‌برد ولی مرخصی با حقوق باعث انقطاع توالی نخواهد بود.

ماده 10ـ هزینه مسافرتهای مأمورینی که انجام شغل آنها مستلزم مسافرت دائمی و ایاب و ذهاب به‏نقاط مختلفه حوزه مأموریت خودشان است برحسب مقتضیات شغل و موقع مأموریت مبلغ مقطوعی به‏تشخیص وزارتخانه متناسب با هزینه ایاب و ذهاب و اعاشه در ماه بعنوان مدد معاش مسافرت پرداخته می‌شود میزان این مدد معاش از (300) ریال تجاوز نخواهد نمود.

تبصره ـ هزینه رفت و آمد اتفاقی و استمراری در داخل شهر و حومه به‏طورمقطوع و یا برحسب مورد هزینه اداری تلقی و در حدود احتیاج قابل پرداخت است.

ماده 11ـ در صورتی که مأمور در محل خدمت خود که غیر از محل اقامت دائمی اوست فوق نماید و خانواده همراه داشته باشد هزینه سفر مقرر برای هزینه معاودت خانواده متوفی پرداخته خواهد شد.
هرگاه خانواده همراه نداشته باشد ربع هزینه سفر مقرر برای هزینه حمل و نقل اثاثیه او تأدیه می‌شود.

ماده 12ـ به مستخدمین مشروح زیر هزینه سفر داده نخواهد شد:
الف ـ به مستخدمینی که به مرخصی می‌روند مگر به شرط مذکور در تبصره ماده (6)
ب ـ به مستخدمینی که از خدمت دولت استعفا بدهند.
ج ـ به مستخدمینی که وسائل مسافرت آنها از طرف دولت تهیه شده باشد.
د ـ به مستخدمین مذکور در ماده (10)

ماده 13ـ هزینه سفر مستخدمین کنتراتی و روزمزد در داخله کشور بطورمقطوع بقرار زیر پرداخت می‌شود:
1ـ به‏مستخدمین کنتراتی که تا450 ریال حقوق می‌گیرند کیلومتری 60% ریال
2ـ به مستخدمین کنتراتی که از451 ریال الی 1000 ریال حقوق می‌گیرند کیلومتری75% ریال
3ـ به مستخدمین کنتراتی که از 1001 ریال الی 2000 ریال حقوق می‌گیرند کیلومتری90% ریال
4ـ به مستخدمین کنتراتی که از 2001 ریال به بالا حقوق می‌گیرند کیلومتری 10/1 ریال

ماده 14ـ هزینه مسافرت با طیاره‌ وقتی پرداخته خواهد شد که قبلاً از طرف وزارتخانه مربوطه امر به مسافرت با طیاره شده باشد و بر طبق نرخ معینه ادارات هواپیمائی پرداخته خواهد شد.

فصل دوم ـ فوق‌العاده روزانه مسافرت

ماده 15ـ فوق‌العاده روزانه (اعاشه) عبارت از وجوهی است که علاوه بر حقوق برای جبران هزینه اضافی مأمورین در مدت مأموریت موقت از تاریخ حرکت از محل مأموریت ثابت تا روز برگشتن بدانجا پرداخته می‌شود و میزان آن به‏شرح زیر است:

رتبه مستخدمین	نقاط عادی	در مأموریت نقاط بدآب و هوا	در مأموریت نقاط صعب‌المعیشه	در مأموریت نقاط بدآب و هوا و صعب‌‌المعیشه
	ریال	ریال	ریال	ریال
خدمتگزاران جزء	10	15	15	20
خدمتگزاران دون‌ پایه	15	50/22	50/22	30
کارمندان پایه 1 و 2	20	30	30	40
کارمند پایه 3 و 4	25	50/37	50/37	50
کارمندان پایه 5 و 6	35	50/52	50/52	70
کارمندان پایه 7 و 8	50	75	75	100
کارمندان پایه9	65	50/97	50/97	130

تبصره 1ـ به مأمورینی که نقلیه آنها از طرف دولت تهیه می‌شود و از هزینه سفر استفاده نمی‌نمایند فوق‌العاده روزانه آنها به مأخذ یک برابر و نیم میزان بالا پرداخته می‌شود.

تبصره 2ـ مأمورینی که دارای پایه 7 و 8 و 9 باشند در صورتی که با داشتن سمت ریاست اداره یا ریاست هیئت بازرسی به‏مأموریت برند صدی بیست و پنج (25%) از مأخذهای مقرره بالا علاوه دریافت خواهند نمود.

تبصره 3ـ نقاط بدآب و هوا و صعب‌المعیشه از روی آئین‌نامه‌های وابسته تشخیص می‌شوند.

تبصره 4ـ در صورتی که یک نفر از منتظرین خدمت به مأموریت بازرسی یا مأموریت دیگر برود و دارای حقوق معین و مصوبی نباشد تفاوت حقوق انتظار خدمت او تا مأخذ حقوق پایه او از محل فوق‌العاده روزانه (اعاشه) تأمین می‌شود.

تبصره 5 ـ فوق‌العاده روزانه (اعاشه) در صورتی پرداختنی است که مأمور از حیث مسافت بیش از پانزده کیلومتر یا از حیث مدت بیش از چهل و هشت ساعت از محل مأموریت خود دور بشود.

ماده 16ـ مستخدمینی که مدت مأموریتشان از سه ماه تجاوز کند در ردیف مستخدمین منتقل محسوب و فوق‌العاده یومیه به آنها پرداخته نخواهد شد مگر اینکه مأموریت آنها را دستور وزارتخانه یا اداره مستقل مربوطه به حکم ضرورت به مدت بیشتری تمدید نموده باشد.

تبصره ـ در صورتی که مأموریت موقت مستخدمی به مأموریت ثابت تبدیل شود حق استفاده از فوق‌العاده انتقال را خواهد داشت.

ماده 17ـ مستخدمین کنتراتی فوق‌العاده یومیه را مطابق حقوقی که با رتبه قانونی تطبیق می‌شود دریافت خواهند کرد.

تبصره ـ با کلیه شوفرها مطابق مستخدمین جزء رفتار می‌شود ولی چنانچه برای خدماتی که مستلزم مسافرت موقت باشد استخدام شده باشند حق دریافت فوق‌العاده یومیه نخواهند داشت.

ماده 18ـ مستخدمین که به مأموریت می‌روند موظفند مأموریت خود را در کمترین مدت ممکنه انجام و فوراً به مرکز اصلی معاودت نمایند و بعلاوه مدتی که مستخدمین در طی طریقند نباید از مدتی که مرسوم و معمول وسائط نقلیه است تجاوز نمایند مگر تأخیر بواسطه واقعه غیرمترقبه باشد.

ماده 19ـ فوق‌العاده یومیه مأمورینی که به مسافرت خارجه اعزام می‌گردند از روز حرکت از سرحد تا روز ورود به محل مأموریت و بالعکس و مأمورین موقت از روز حرکت از سرحد تا روز خاتمه مأموریت (ورود به سرحد ایران) بشرح زیر تأدیه خواهد شد:
مستخدمین سرپائی و دون پایه 30 ریال طلا
مستخدمین رتبه‌های 1 و 2 و 3 ، 50 ریال طلا
مستخدمین رتبه‌های 4 و 5 و 6 ، 85 ریال طلا
مستخدمین رتبه‌های 7 و 8 ، 115 ریال طلا
مستخدمین رتبه‌های (9) و مأمورین فوق رتبه 165 ریال طلا

تبصره ـ به مأمورینی که در خارجه از نقطه‌ای به‏نقطه دیگر جهت انجام مأموریت اعزام می‌شوند با رعایت ماده 16 فوق‌العاده پرداخته خواهد شد.

ماده 20ـ اشخاصی که کار و مأموریتشان طوری است که مرتباً بایستی از جهت امور ساختمان و تعمیرات یا ممیزی در منازل صحرائی یا اقامتگاههای موقتی به سر برند فقط مدد معاش بعنوان فوق‌العاده مقطوع صحرائی معادل نصف فوق‌العاده یومیه دریافت می‌دارند بدیهی است پرداخت این فوق‌العاده برای مدت خواهد بود که اشخاص مربوطه بایستی از شهری که اقامت دارند خارج بوده و همچنین از شهری که قاعدتاً انتظار می‌رود در آن اقامت نمایند دور باشند.

تبصره ـ این ماده شامل مأمورین مندرجه در ماده10 نخواهد بود.

فصل سوم ـ فوق‌العاده انتقال

ماده 21ـ برای جبران هزینه‌هائی که در موقع انتقال مأمورین داخله از نقطه‌ای به نقطه دیگر در مأموریتهای ثابت به آنها تعلق گیرد فوق‌العاده انتقال به شرح زیر پرداخت خواهد شد:
1ـ در مورد مأمورین دون رتبه و یک و دو نسبت به 240 کیلومتر اول مبلغ چهارصد ریال بطور مقطوع و نسبت به هرکیلومتر اضافه از 240 کیلومتر از قرار کیلومتری پنجاه دینار.
2ـ در مورد مأمورین رتبه 3 و 4 نسبت به 240 کیلومتر اول مبلغ 400 ریال به‏طور مقطوع و نسبت به هر کیلومتر اضافه از 240 کیلومتر از قرار کیلومتری 65 دینار (شصت و پنج دینار).
3ـ در مورد مأمورین رتبه 5 و 6 نسبت به 240 کیلومتر اول مبلغ 500 ریال به‏طور مقطوع و نسبت به هر کیلومتر اضافه از 240 کیلومتر از قرار کیلومتری 80 دینار (هشتاد دینار).
4ـ در مورد مأمورین 7 و 8 و 9 نسبت به 240 کیلومتر اول مبلغ 600 ریال به‏طور مقطوع و نسبت به هر کیلومتر اضافه از 240 کیلومتر از قرار کیلومتری یک ریال.

تبصره 1ـ فوق‌العاده مزبور به‏استثنای مأموریت‌های موقتی در هر مورد که مسافرت مأمور مستلزم تغییر مکان است و هزینه سفر داده می‌شود داده خواهد شد.

تبصره 2ـ به‏مأمورین غیربومی که در محل خدمت منتظر خدمت می‌شوند و هزینه سفر آنها طبق ماده (6) این آئیننامه پرداخته می‌شود نیز فوق‌العاده انتقال پرداخت خواهد گردید.

فصل چهارم ـ مقررات مختلفه

ماده 22ـ مقرات این آئیننامه از حیث میزان پرداخت هزینه سفر و فوق‌العاده بدون رعایت اختلاف اشل حقوق طبقات مأمورین رسمی شامل کلیه آنها بوده و مأمورین از رتبه (9) به بالا مشمول نرخهای مقرره برای مأمورین رتبه 9 خواهد بود.

تبصره ـ هزینه سفر دبیران و دانشیاران که دارای درجه لیسانس هستند از هزینه سفر رتبه(3) کمتر نخواهد بود.

ماده 23ـ هزینه سفر مستخدمین خارجی مطابق این آئیننامه و فوق‌العاده بوسیله آنها مطابق اسناد هزینه پرداخته می‌شود مشروط براینکه مبلغ فوق‌العاده از روزی 40 ریال تجاوز ننماید.
(برای هزینه جزئی که تهیه اسناد هزینه ممکن نباشد صورت هزینه کافی خواهد بود).
وزارتخانه‌ها می‌توانند فوق‌العاده یومیه مستخدمین خارجی را مقطوعاً بپردازند مشروط براینکه از روزی 40 ریال تجاوز نکند هرگاه در قرارداد مستخدمین خارجی راجع به هزینه سفر و فوق‌العاده یومیه مقرراتی قید شده باشد هزینه مذکور بر طبق قرارداد پرداخته خواهد شد.

ماده 24ـ مقررات این آئیننامه از تاریخ وصول ابلاغ آن به ادارات مربوطه مجری خواهد بود.

ماده 25ـ در مواردی که با عطف به تغییر هزینه مسافرت و یا به جهات دیگر تجدیدنظر در این آئیننامه ضرورت پیدا کند تغییرات لازمه پیشنهاد وزارت دارائی و به‏تصویب هیئت وزیران انجام خواهد گرفت.