معرفی و بررسی قرارداد عدم افشا یا قرارداد محرمانگی استارتاپ

 

امروزه اطلاعات و دسترسی به اسناد اهمیت بسیاری در کسب و کارهای نوین پیدا کرده است، به گونه ای که درز و افشای برخی از این اطلاعات و اسناد موجب نابودی یک کسب و کار نوین خواهد شد. حال کسب و کارها، انرژی، زمان و هزینه زیادی را در جهت تهیه، تدوین و گردآوری دانش فنی، اطلاعات مربوط به مشتریان و بازار، راهکارها و برنامه های تجاری نسبت به پیشبرد اهداف شرکت صرف می کنند، این مهم خود امری می شود که کسب و کارها (استارتاپ) به هر طریقی نسبت به حفظ و حراست از اطلاعات، اسناد و ایده های خویش نهایت تلاش خود را در قالب ملاحظات پیشگیرانه بسیج نماید، زیرا اطلاعات و ایده ها برای یک استارتاپ نقش سرمایه شرکت را دارد و افشای آن موجب بی اعتباری و عدم کارآیی استارتاپ خواهد شد.

در واقع مؤسسین حداکثر اعتماد را به یکدیگر نسبت به عدم افشای اطلاعات بنیادین کسب وکار دارند و حتی در صورت افشای چنین اطلاعاتی از جانب هر یک از ایشان، ممکن است شخص افشاء کننده اطلاعات، خود متضرر گردد؛ با این حال نگرانی آن چنانی از این بابت احساس نمی شود. نگرانی عمده نسبت به کارکنان و پرسنل کسب و کار می باشد که صرفاً با انجام مسئولیت محوله و اخذ مستمری ماهیانه و از همه مهم تر دسترسی به اساسی ترین اطلاعات استارتاپ، نگرانی افشاء و انتقال اطلاعات و دانش فنی شرکت به دیگران کاملاً احساس می شود.

از این بابت در همان ابتدای فعالیت شغلی کارکنان، جدای از قرارداد استخدامی، احساس نیاز به انعقاد یک قرارداد محرمانگی یا عدم افشای اطلاعات محرمانه محسوس می باشد؛ قرارداد عدم افشای اطلاعات محرمانه یا محرمانگی (Non-Disclosure Agreement)، قراردادی است که کسب و کارها بالاخص استارتاپ ها به منظور حفاظت از اطلاعات ارزشمند خویش در روند همکاری با دیگران به کار می گیرند. به منظور شناخت بهتر موارد متعددی از این دست اطلاعات را می توان مثال زد:

  • فهرست و اطلاعات مشتریانی که نتیجه کار چندین ساله استارتاپ است
  • پیشنهادهای یک استارتاپ به منظور شرکت در مزایده یا مناقصه
  • اطلاعات پرسنل و کارمندان یک استارتاپ
  • ایده های بنیادین استارتاپ که هنوز به مرحله اجرایی نرسیده باشد

و .... همگی این موارد می تواند برای کسب و کار دارای اهمیت حیاتی باشد و عمومی شدن این اطلاعات می تواند منجر به جلوگیری از سود و نفع استارتاپ ها یا موجب زیان آن ها شود.

از همین رو به موجب قرارداد عدم افشای اطلاعات محرمانه، اشخاص خود را نسبت به حفظ و حراست از اطلاعات ذکر شده در متن قرارداد متعهد می نمایند که می تواند بصورت یک قرارداد مستقل در چارچوب اصل آزادی قرارداد (ماده 10 قانون مدنی) میان طرفین قرارداد منعقد یا در قالب یک بند از قرارداد همکاری، یا استخدامی در آن قرارداد منظور گردد.

مطلب حقوقی-آموزشی که اختیار دارید توسط متخصصین صلح؛ مرجع حقوقی ایران (دارای کپی رایت) تهیه شده و بصورت دوره ای به روز رسانی و ویرایش می شود. بدیهی است که صلح؛ مرجع حقوقی ایران هیچ گونه مسوولیتی در مورد استفاده شما از این مطلب بر عهده نمی گیرد. پیشنهاد ما همواره این است که در انجام امور حقوقی خود از متخصصین یاری بگیرید، شما می توانید برای یافتن وکیل یا کارشناس رسمی مناسب در سراسر کشور از لینک های زیر استفاده کنید.