نظامنامه ترتیب تحصیل مرخصی‌ها

نظامنامه ترتیب تحصیل مرخصی‌ها


مصوب 1315,03,02با اصلاحات و الحاقات بعدی

هیئت وزراء در جلسه 2 خرداد ماه 315[1315] نظامنامه ترتیب تحصیل مرخصی‌ها را که در کمیسیون منعقده در وزارت داخله با موافقت نمایندگان وزارتخانه‌ها و ادارات مستقل تهیه و تنظیم شده است بشرح ذیل تصویب کردند که در کلیه وزارت خانها[وزارتخانه ها] ‌و ادارات مستقل بموقع اجراء گذاشته شود:




ماده اول ـ هر مستخدم با رتبه سالی سی روز حق مرخصی متوالی یا متناوب با استفاده از تمام حقوق دارد روزهای تعطیل که در طی مدت یکماه مرخصی واقع می‌شود از جمع کل یکماه (30 روز) کسر نخواهد شد.

ماده 2 ـ مستخدمین دون رتبه و جزء سالی 15روز حق مرخصی متوالی یا متناوب با استفاده از تمام حقوق دارند مگر مستخدمین دون رتبه و جزء غیرمحلی مأمور نقاط بدآب و هوا که در مقابل هر سال خدمت در آن نقاط حق استفاده از یکماه مرخصی با حقوق خواهند داشت روزهای تعطیل که در طی مدت مرخصی واقع میشوند از جمع کل مرخصی کسر نخواهد شد.

ماده 3 ـ مرخصی‌ها را میتوان ذخیره و یکجا از آن استفاده نمود ولی در یکسال هیچ مستخدم با رتبه بیش از (120) روز و هیچ مستخدم دون رتبه و جزء بیش از (60 روز) حق استفاده از مرخصی نخواهد داشت.

ماده 4 ـ هر مستخدمی که تحصیل مرخصی نموده باید تمام مرخصی تحصیل شده را بموقع استفاده بگذارد مگر آنکه وزارتخانه یا اداره مربوطه او را دعوت بکار نمایند.

ماده 5 ـ کلیه غیبت های با اجازه از خدمت بابت مرخصی سالیانه محسوب میشود.

تبصره ـ مفاد مواد 4 و 5 در مورد مستخدمین جزء و دون‌ رتبه نیز لازم‌الرعایه خواهد بود.

ماده 6 ـ بمستخدمین با رتبه که از تمام مرخصی مذکور در ماده 3 این نظامنامه استفاده کرده باشند اگر باز مرخصی بخواهند ممکن است بدون استفاده از حقوق داده شود و این مرخصی در تمام مدت خدمت از 4ماه تجاوز نخواهد کرد و اینمدت جزء تصدی محسوب می ‌شود.

تبصره ـ بمستخدمین جزء در مورد ماده فوق بیشتر از دو ماه مرخصی داده نمی‌شود مشروط بر آنکه لااقل 3 سال متوالی خدمت کرده باشد.

ماده 7 ـ هرگاه مستخدمی مریض شده و طبیب معتمد وزارتخانه مرض او را تصدیق نمود تا مدت ششماه حقوق او برای معالجه پرداخته خواهد شد و چنانچه پس از مدت مزبور بهبودی حاصل ننمود تا ششماه نیز از مرخصی استحقاقی و یا در صورت عدم استحقاق از حقوق انتظار خدمت استفاده خواهد نمود و بعدا هرگاه بهبودی نیافت و نتوانست متقاعد شود مشمول ماده (46) قانون استخدام خواهد شد.

تبصره ـ مقررات ماده فوق باستثناء استفاده از حقوق انتظار خدمت شامل مستخدمین جزء و دون رتبه نیز خواهد بود.

ماده 8 ـ وزارت خانه‌ها میتوانند اجازه اعطای مرخصی را برای مدتیکه مقتضی میدانند برئیس استخدام و رؤسای خارج از مرکز بدهند.

ماده 9 ـ هرگاه رئیس اداره اعطای مرخصی را بهر یک از اعضاء خود از جهة مدت یا تاریخ ابتداء استفاده منافی حسن جریان امور اداره بداند موقتا میتواند از تصویب خود داری کرده و اعطای آنرا در جریان همان سال بموقع مناسبتری موکول نماید.

ماده 10 ـ وزارتخانه‌ها میتوانند بمستخدمین رسمی خود که انتظار خدمت آنها را طبق ماده 28 قانون استخدام در نظر خواهند گرفت در صورت وجود اعتبار و استحقاق قبل از صدور حکم انتظار خدمت تا 4 ماه مرخصی با پرداخت تمام حقوق بدهند همچنین بمستخدمین دون رتبه و جزء که بدون تقصیر معافیت آنها در نظر گرفته میشود در صورت وجود اعتبار و استحقاق میتوان تا دو ماه مرخصی اعطاء نمود.

ماده 11 ـ در مدتیکه مستخدمی بمرخصی میرود وظائف او را بر حسب تشخیص رئیس اداره مربوطه مستخدمین دیگر عهده‌دار میشوند.

تبصره 1 ـ هرگاه ماموری در ایران و یا خارج از ایران در محل ماموریت خود عضو دیگری نداشته باشد که کارها را در مدت مرخصی آن مامور عهده‌دار شود باید عضو دیگری بجای او فرستاده شود.

تبصره 2 ـ در بودجه هر وزارتخانه باید خرج سفر و فوق‌العاده این قبیل موارد پیش‌ بینی شود.

ماده 12 ـ بمدت انتظار خدمت مرخصی تعلق نمی‌ گیرد.

ماده 13 ـ اگر مستخدم با رتبه در انقضای مرخصی بدون عذر موجه سر خدمت حاضر نشده و تقاضای تمدید مرخصی هم ننموده باشد و غیبت او از ده روز تجاوز کند بمحاکمه اداری جلب خواهد شد و در صورتیکه مدت غیبت بدون اجازه زائد بر ده روز باشد مشمول ماده6 قانون استخدام کشوری گردیده و از همانقرار با مستخدم مزبور رفتار خواهد شد.

تبصره ـ قسمت اول ماده فوق شامل مستخدمین دون رتبه نیز خواهدبود تکلیف غیبت عذر موجه و اجازه مستخدمین جزء را نظامنامه مخصوص استخدامی و محاکماتی آنها معلوم خواهد کرد.

ماده 14 ـ مستخدمینی که برای تمدید مرخصی خود بتوسط اداره مربوطه تقاضای اجازه میکنند باید تقاضای تمدید مرخصی وقتی برسد که مرخصی اولیه آنها منقضی نشده باشد مگر اینکه وزارتخانه تشخیص دهد که وصول تقاضای تمدید قبل از خاتمه مرخصی مقدور نبوده است.

ماده 15) حقوق مدت مرخصی استفاده نشده مستخدمین با رتبه و جزء که فوت مینمایند اعم از اینکه بسن تقاعد رسیده یا نرسیده باشند بوراث آنها بترتیب مندرج در ماده سوم قانون وظایف پرداخته می‌شود ولی در هیچ مورد این حقوق بیش از چهار ماه تادیه نخواهد شد مفاد این ماده در مورد فوت مستخدمین دون رتبه نیز رعایت میشود.(اصلاحی 10/09/1344)

ماده 16 ـ مرخصی که مستخدمین بر حسب مواد یک و دو طلبکار میشوند عبارت است از مرخصی که از فروردین سنه (1302) ببعد بموقع استفاده گذارده‌اند مستخدمین بابت مدت خدمت قبل از 1302 نمی ‌توانند مرخصی مطالبه کنند مگر اینکه بین آن مدت و مدت خدمت بعد از فروردین 1302 فاصله نشده و از آن بابت مرخصی بانها اعطا نشده باشد.

ماده 17 ـ حقوق مرخصی بدون استفاده از حقوق در صورتی که عضوی بجای او گماشته نشود و یا کفالت بدیگری داده نشده باشد طبق بند 4 ماده 57 قانون استخدام کشوری باید بصندوق تقاعد و وظایف وراث مستخدمین تحویل شود مگر در مورد مستخدمین کنتراتی و دون رتبه که حقوق مرخصی بدون حقوق آنها جزء عوارض محسوب خواهد شد.

ماده 18 ـ مستخدمین کنتراتی که در ظرف مدت مقرره در کنترات از مرخصی استفاده ننموده‌اند در صورتی میتوانند از مرخصی ‌های منظوره در کنترات‌های سابق خود استفاده نمایند که این حق در کنترات بعدی برای آنها منظور شده باشد ولی در هر صورت استفاده از مرخصی موقوف باجازه و تصویب وزارتخانه‌ یا اداره مستقل متبوعه میباشد.

تبصره ـ حقوق ایام ابتلاء مستخدمین کنتراتی بمرض در صورت پیش‌بینی آن در ضمن قرارداد استخدامی مطابق قرارداد داده خواهد شد.

ماده 19 این نظامنامه از تایخ تصویب در کلیه وزارت خانها و ادارات مستقل قابل اجراء بوده و نظامنامه‌های اختصاصی کلیه وزارت خانها و ادارات مستقل مربوط بمرخصی از تاریخ اجراء این نظامنامه ملغی است.

رئیس الوزراء - محمود جم