آیین نامه قانون دفتر اسناد رسمی طرز اخذ تضمین
مصوب 1317,02,19

فصل دهم نظامنامه قانون دفتر اسناد رسمی طرز اخذ تضمین مندرج در ماده 19 قانون مزبور
ماده 41 ـ کلیه سردفتران و دفتریاران مکلفند قابل [قبل] از اشتغال ضامن معتبری باداره ثبت محل معرفی نمایند مهلتی که برای سردفتران و دفتریاران شاغل مرکز مقرر است 15 روز از تاریخ انتشار این نظامنامه و نسبت بسردفتران و دفتریاران شهرستانها و دهستانها برای هر 36 کیلومتر یکروز بمدت مزبور افزوده میشود.
ماده 42 ـ اعتبار ضامن برحسب درجات اول و دوم و سوم درطهران باید به سی‌ هزار و بیست ‌هزار و ده‌ هزار ریال و در مراکز استینافی به بیست ‌هزار و ده ‌هزار و هفت هزار ریال و در مراکز ابتدائی بده‌ هزار و هفت هزار و پنجهزار ریال و در نقاطی که دادگاه صلح داشته یا نداشته باشد بهفت هزار و پنجهزار و سه‌ هزار ریال بالغ باشد.
صدور پروانه معاملات نسبت بدرجات 2 و 3 صدی 50 بمبلغ ضمانت ‌نامه میافزاید.
ماده 43 ـ کفالت هر یک از درجات در حکم همان درجه محسوب و به مدلول ماده فوق رفتار خواهد شد.
ماده 44 ـ دفتریاران درجه اول و دوم نیز برحسب درجات طبق مواد 25 و 26 قانون دفتر اسناد رسمی باید در مرکز معادل پنج هزار و سه ‌هزار ریال و در شهرستان ها چهارهزار و دو هزار ریال ضامن بدهند.
ماده 45 ـ میزان وجه‌ الضمان باید در ضمانت ‌نامه‌هائیکه در دفاتر رسمی تنظیم خواهد گردید تصریح شده باشد و قید اینکه ضمانت برای جبران خسارات وارده بر دولت و اشخاص است ضرورت دارد در هر حال ضمانت‌ نامه باید هر 2 سال یکمرتبه تجدید شود.
ماده 46 ـ اگر اعتبار ضامن نزد رئیس ثبت محل محرز نباشد ممکن است بموجب سند مالکیت یا تصدیق یکی از بانکهای [بانگهای] معتبر محرز شود.
ماده 47 ـ کسانیکه ضامن معتبر نداشته باشند ممکن است معادل وجه ‌الضمان مال غیر منقول ثبت شده یا چک وجه نقد تودیعی در یکی از بانک های معتبر معرفی کنند.
ماده 48 ـ در صورت فوت- جنون- حجر یا ورشکستگی ضامن (چنانچه تاجر باشد) سردفتر مکلف است در ظرف یکهفته ضامن معتبر دیگری معرفی نماید و الا پروانه مسترد خواهد شد مفاد این ماده در مورد دفتر یاران نیز مجرا خواهد بود.

وزیر عدلیه دکتر متین دفتری