مقررات وزیر عدلیه راجع به ماده 27 قانون اعسار و افلاس
مصوب 1311,07,18

نظر به ماده ۲۷ قانون اعسار و افلاس مصوب ۲۵ آبان ماه ۱۳۱۰ مقرر میدارد.

ماده 1 همینکه عرضحال افلاس مطابق ماده 25 قانون اعسار و افلاس مصوب 25 آبان ماه 1310 تنظیم و بمحکمه صلحیه تقدیم کردید[گردید] امین صلح باید فورا مدعی افلاس را در صورتی که حاضر نباشد احضار و ماده 32 قانون مزبور را برای او قرائت نماید.
هرگاه مدعی افلاس عرضحال خود را مسترد نکند امین صلح عرضحال و ضمائم آن را ملاحظه کرده در صورتی که عرضحال مزبور موافق قانون تنظیم شده و بر طبق ضمائم آن دارائی مدعی افلاس برای پرداخت دیون احتمالی او کافی نباشد در ذیل عرضحال قرار قبول آن را داده و یکنفر را بسمت مدیر تصفیه معین مینماید و الا قرار رد عرضحال افلاس را صادر میکند. قرار قبول عرضحال بمنزله توقیف دارائی مدعی افلاس است نزد خود مدعی مزبور.
امین صلح باید نسبت بکلیه مراتب فوق صورت جلسه‌ای ترتیب دهد.

ماده ۲ ـ اشخاصی که با مدعی افلاس قرابت نسبی و یا سببی تا درجه چهارم دارند و یا طلبکار مدعی افلاس هستند نباید بمدیریت تصفیه معین شوند.

ماده ۳ ـ همینکه مدیرتصفیه معین شد باید فورا به وسیله اعلان در مجله رسمی و لااقل یک روزنامه دیگر بطلبکاران احتمالی که صورت اسامی آنها را مدعی افلاس ضمیمه عرضحال خود نموده است اخطار کند که در مدت های ذیل خود را معرفی کرده و اسناد طلب خود یا سواد مصدق آن را بانضمام فهرستی که کلیه مطالبات آنها را معین مینماید بدفتردار محکمه تسلیم کرده قبض دریافت دارند و اعلان مزبور باید دو دفعه و بفاصله پنجروز منتشر شود.
مدتهای مذکور از این قرار است.
برای کلبکاران مقیم در مقر محکمه
یک ماه از تاریخ آخرین اعلان
برای طلبکاران مقیم در سایر نقاط ایران
دو ماه از تاریخ نشر آخرین اعلان
برای طلبکاران مقیم در خارجه سه ماه از تاریخ مذکور
علاوه بر اعلان در جراید مدیرتصفیه باید مراتب فوقرا بوسیله مکتوب سفارشی در صورتی که طلبکار در خارج از مقر محکمه مقیم باشد و بوسیله اخطاریه کتبی در صورتی که طلبکار در مقر محکمه باشد باطلاع طلبکاران میرساند.

ماده 5 ـ تشخیص مطالبات طلبکارها در ظرف سه روز از تاریخ انقضاء مهلت مذکور در ماده قبل شروع و بدون وقفه در محل و روز و ساعاتی که از طرف مدیرتصفیه معین میشود تعقیب میگردد.

ماده 6 ـ هر طلبکاری که طلب او تشخیص یا جزء صورت حساب دارائی مدعی افلاس منظور شده میتواند در حین تشخیص مطالبات سایر طلبکارها حضور بهمرسانیده و نسبت بطلب‌هائی که سابقا تشخیص شده و یا فعلا تحت رسیدکی[رسیدگی] است اعتراض نماید همین حق را خود مدعی افلاس نیز دارد.

ماده 7 ـ مدیرتصفیه روی اسناد مطالباتی که مسلم و قبول می‌شود مبلغ طلب و تاریخ قبول شدن آن را نوشته امضاء می‌نماید.
طلبکاری که طلب او مورد قبول میشود باید در همان مجلس التزام کتبی دهد که قبولی را از راه خدعه و تزویر تحصیل ننموده و مبلغ قبول شده را از روی واقع و حقیقت طلبکار است و نیز کتبا ملتزم کردد[گردد] که در صورت کشف خلاف معادل آنچه را که خلافش ثابت شده است علاوه بر رد آنچه که بدون حق گرفته است بپردازد.
مفاد این ماده مانع از این نیست که هرکاه[هرگاه] عمل مشمول مقررات جزائی باشد مدعی طلب مورد تعقیب جزائی نیز قرارگیرد.

ماده 8 علاوه بر آنچه که بموجب ماده 3 مقرر است مدیرتصفیه باید فورا پس از تعیین بامور ذیل اقدام کند.
1ـ فروش اموال مفلس.
2ـ وصول مطالبات او.

ماده 9 ـ ترتیب فروش اموال مفلس اعم از منقول و غیرمنقول همان است که بموجب نظامنامه اجراء اسناد رسمی مقرر است.

ماده 10 ـ اشیائی که قانونا جزء مستثنیات دین است فروخته نمی‌شود.

ماده 11 ـ برای وصول مطالبات مفلس و استیفاء کلیه حقوق مالی او مدیرتصفیه میتواند اقامه دعوی نماید.
همینطور دفاع از دعاوی که ممکن است بر علیه مفلس اقامه شده یا بشود بعهده مدیرتصفیه خواهد بود.

ماده 12 ـ ترتیب تقسیم دارائی مفلس بین طلبکارها و شکایت از اقدامات مدیرتصفیه همان است. که بموجب قانون تجارت و نظامنامه‌های مربوطه در مورد ورشکستگی مقرر است.

داور ـ مهر وزارت عدلیه