آئیننامه اجرائی ماده 14 لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران*
مصوب 1358,09,26
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ 26/9/1358 بنا به پیشنهاد شماره 1317/310 مورخ 24/9/58 وزارت کشاورزی و عمران روستائی، آئیننامه اجرائی ماده 14 قانون مزبور را بشرح زیر تصویب نمودند:
اجاره بهای سالانه اراضی قابل واگذاری با توجه به حداکثری که برای هر هکتار اراضی در هر منطقه بشرح زیر تعیین شده است و با در نظر گرفتن شرایط اقلیمی و نوع فعالیت پیشنهاد شده، بوسیله کمیسیون ماده 12 تعیین میگردد:
الف : میزان اجارهبهای یک ساله یک هکتار از اراضی قابل واگذاری برای فعالیتهای کشاورزی به تفکیک نوع فعالیت، نوع اراضی در مناطق مختلف کشور
| آب منظم با | آب منظم با | آبخور | آب تحت الارضی | زراعت | پرورش | دامداری |
| شبکهآبیاری | شبکهآبیاری | رودخانهها | (چاه) یا قنات | دیم | ماهی | و مرغداری |
| و تسطیح شده | و تسطیح نشده | | ||||
ب : اجارهبهای یکساله اراضی قابل واگذاری برای مصارف غیرکشاورزی با در نظر گرفتن ارزش معاملاتی ارضی هر منطقه و با توجه بتناسب درجه انتفاعی طرح و تأسیسات مربوط در هر مورد به تشخیص کمیسیون ماده 12 قانون تعیین خواهد گردید، در هر حال از 1/10 ارزش معاملاتی منطقه تجاوز نخواهد کرد.
تبصره 1 ـ هر پنجسال یکبار در مورد اجارهبهای مذکور در این آئیننامه تجدیدنظر خواهد شد و مبنای محاسبه مدت، تاریخ تصویب قانون نحوه واگذاری و احیای اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران (25/6/58) میباشد.
تبصره 2 ـ بهای واگذاری قطعی اراضی (موضوع ماده 15 قانون) دهبرابر اجارهبهای معین شده برای سال انتقال قطعی اراضی میباشد.
تبصره 3 ـ واگذاری اراضی موضوع قانون به بانک توسعه کشاورزی ایران برای اجرای برنامههای تولیدی مرتبط با وظایف وزارت کشاورزی و عمران روستائی در مشارکت با بخش خصوصی مجانی بوده و ارزش معاملاتی اینگونه اراضی بعنوان سرمایه غیرنقدی بانک در شرکتهای یادشده بحساب میآید.
تبصره 4 ـ هزینه تنظیم سند واگذاری و هزینههای تعیین قیمت در محلهائیکه ارزش معاملاتی اراضی معین نشده است و یا اینکه برحسب تشخیص کمیسیون موضوع ماده 12 محتاج تجدیدنظر است برعهده متقاضی میباشد.