آئین نامه تعیین مرجع گواهی وکالت در دعاوی در ممالکی که دولت ایران در آن نمایندگی سیاسی یا کنسولی ندارد
مصوب 1352,03,19

ماده یک
در اجرای ماده 60 قانون آئین دادرسی مدنی که مقرر داشته است.
«مرجع گواهی و کالتنامه اشخاص مقیم در کشورهای فاقد مأمور سیاسی یا کنسولی ایران در آئین نامه وزارت دادگستری معین خواهد شد» مرجع گواهی وکالتنامه های موضوع ماده مذکور- بشرح زیر تعیین و اعلام میشود.

1- در صورتیکه دولت ایران یا دولت محل تنظیم وکالتنامه یا هر دو دولت حفاظت منافع اتباع خود را در قلمرو دولت دیگر بنمایندگی سیاسی یا کنسولی دولت یا دولتهای ثالثی واگذار نموده باشند- وکالتنامه باید بگواهی یکی از نمایندگیهای حافظ منافع مذکور برسد.

2- در صورتیکه دولت محل تنظیم وکالتنامه در ایران نمایندگی سیاسی یا کنسولی داشته باشد- وکالتنامه باید بگواهی این نمایندگی برسد.

3- در صورتیکه هر یک از دولتین ایران و دولت محل تنظیم وکالتنامه یا هر دو دولت در قلمرو یکدیگر انجام امور کنسولی اتباع خود را به نمایندگی سیاسی یا کنسولی خود در قلمرو دولت ثالثی واگذار کرده باشند وکالتنامه باید بگواهی یکی از این دو نمایندگی برسد.

4- در صورتیکه هیچیک از دولتین ایران و دولت محل تنظیم وکالتنامه امور کنسولی اتباع خود را به نمایندگی خود در قلمرو دولت ثالثی واگذار نکرده باشند- وکالتنامه باید قبلا از طرف وزارت امور خارجه دولت ثالثی که هر دو دولت در قلمرو آن نمایندگی سیاسی یا کنسولی دارند گواهی شود و سپس بتصدیق نمایندگی ایران در قلمرو آن دولت برسد.

ماده دو
در کلیه موارد مذکور مقررات مورد 969 و 1290 و 1296 قانون مدنی لازم الرعایه خواهند بود.

وزیر دادگستری- صادق احمدی