آئین نامه شماره 10 درخصوص ذخایر فنی مؤسسات بیمه
مصوب 1353,02,09با اصلاحات و الحاقات بعدی

شورای عالی بیمه در اجرای ماده 61 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه‌گری آئین‌نامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه را که به موجب تبصره یک ماده 82 قانون مالیاتهای مستقیم طی نامه شماره 2638 مورخ 9 /2 /1353 مورد موافقت وزارت دارائی قرار گرفته است در 12 ماده و یک تبصره در جلسه مورخ 9 /2 /1353 تصویب نمود:

آئین‌نامه ذخایر فنی مؤسسات بیمه

فصل اول - کلیات

ماده 1- مؤسسات بیمه‌ ایرانی و نمایندگی مؤسسات بیمه خارجی که مجاز به انجام معاملات بیمه در ایران میباشند مکلفند برای انجام تمام تعهداتی که بموجب قراردادهای بیمه مستقیم و قراردادها یا توافق‌های بیمه اتکائی بعهده گرفته اند ذخایر فنی (اندوخته های فنی) زیر را بر اساس ضوابط مقرر از طرف شورای عالی بیمه نگهداری و در ستون بدهی ترازنامه خود ثبت نمایند.
الف- در بیمه‌های زندگی:
1- ذخیره ریاضی برای پرداخت سرمایه ها و مستمریها.
2- ذخیره مشارکت بیمه‌گذاران درمنافع برای پرداخت سهمی‌از منافع حاصله به بیمه‌گذاران.
3- ذخیره فنی تکمیلی برای تقویت سایر ذخایر فنی بیمه‌های زندگی و تضمین تعهدات مؤسسات بیمه .
ب- در بیمه‌های غیر زندگی:
1- ذخیره حق بیمه برای خطرات جاری.
2- ذخیره خسارات معوق برای پرداخت خساراتیکه اعلام شده و در دست رسیدگی است.
3- ذخیره برگشت حق بیمه برای استرداد حق بیمه بعلت فسخ یا ابطال یا تقلیل حق بیمه بعد از دوره مالی.
4- ذخیره ریاضی برای پرداخت مستمریها.
5- ذخیره مشارکت بیمه‌گذاران در منافع برای پرداخت سهمی‌ از منافع حاصله به بیمه‌گذاران.
6- ذخیره فنی تکمیلی برای تقویت سایر ذخایرفنی بیمه‌های غیر زندگی وتضمین تعهدات مؤسسات بیمه.

ماده 2- مؤسسات بیمه موظفند در موقع تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه سال مالی 1352 ذخایر فنی سال 1352 را طبق مقررات این آئین‌نامه محاسبه و به بدهکارحساب سود و زیان و بستانکار ساب ذخایر فنی منظور دارند و در موقع تنظیم حساب سود و زیان و ترازنامه سالهای بعد، هرسال ذخایر فنی آخر سال مالی قبل را به بستانکار حساب سود و زیان سال مالی منتقل و ذخایر فنی آخر سال مالی را به بدهکار حساب سود و زیان همان سال منظور نمایند.

فصل دوم - ذخایر فنی بیمه‌های زندگی

ماده 3- ذخیره ریاضی بیمه‌های زندگی عبارتست از تفاوت بین ارزش فعلی تعهدات بیمه‌گر (اعم از سرمایه و مستمری) و ارزش فعلی تعهدات بیمه‌گذاران با رعایت مبانی فنی مورد استفاده در محاسبه حق بیمه که نسبت به سهم نگهداری مؤسسه بیمه محاسبه میشود.

ماده 4- ذخیره مشارکت در منافع بیمه‌های زندگی عبارتست از درصدی از منافع حاصل از معاملات
بیمه‌های زندگی و سرمایه‌گذاری ذخایر فنی آن که به موجب شرایط قراردادهای بیمه‌های زندگی باید بین بیمه‌گذاران بیمه‌های زندگی تقسیم شود. سهم بیمه‌گذاران در منافع اعم از اینکه در پایان هرسال مالی یا سالهای بعد قابل تقسیم باشد باید در این ذخیره منظور شود.

ماده 5(منسوخه 23/07/1365)- ذخیره فنی تکمیلی در بیمه‌های زندگی عبارتست از حاصل جمع اقلام زیر:
الف- هفت درصد حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکائی واگذاری.
ب- ذخیره فنی تکمیلی که از سال قبل منتقل شده است.

فصل سوم - ذخایر فنی بیمه‌های غیر زندگی

ماده 6- ذخیره حق بیمه برای خطرات جاری در بیمه‌های غیر زندگی که عبارتست از حق بیمه‌های مربوط به فاصله زمانی بین تاریخ ترازنامه تا انقضاء مدت قراردادهای بترتیب زیر محاسبه میشود:
برای بیمه‌های اتومبیل (بدنه و شخص ثالث): چهل و پنج درصد حق بیمه بیمه‌ نامه‌های صادره ظرف سال پس از کسر حق بیمه اتکائی واگذاری،.برای سایر بیمه‌ها: چهل درصد حق بیمه بیمه ‌نامه‌های صادره ظرف سال پس از کسر حق بیمه اتکائی واگذاری.

تبصره - در مورد اولین سال فعالیت موسسات بیمه در ایران برای هریک از ماههای قبل از شروع فعالیت سه و نیم درصد حق بیمه بیمه‌ نامه‌های صادره ظرف سال مذکور پس از کسر حق بیمه اتکائی واگذاری به نصابهای مندرج در ماده فوق اضافه میشود. هرگاه مؤسسه بیمه در نیمه دوم ماه شروع به فعالیت کرده باشد ماه مزبور جزو ماههای فعالیت محسوب نمیگردد.

ماده 7- ذخیره خسارات معوق در بیمه‌های غیر زندگی عبارتست از جمع برآورد خسارات اعلام شده در دست رسیدگی در آخر سال مالی پس از کسر سهم بیمه‌ گر اتکائی.

ماده 8- ذخیره برگشت حق بیمه در بیمه‌های غیرزندگی عبارتست از پنجاه درصد نسبت حق بیمه‌های برگشتی به کل حق بیمه در سه سال مالی قبل ضربدر حق بیمه سال مالی جاری پس از کسر حق بیمه اتکائی.

ماده 9- ذخیره ریاضی در بیمه‌های غیر زندگی برای پرداخت مستمریهائیکه قطعی شده عبارتست از ارزش فعلی تعهدات بیمه‌گر پس از کسر سهم بیمه‌گر اتکائی.

ماده 10- ذخیره مشارکت در منافع بیمه‌های غیر زندگی عبارتست از درصدی از منافع حاصل از هریک از قراردادهای بیمه که بموجب شرایط قرارداد قابل پرداخت به بیمه‌گذاران باشد.

ماده 11(منسوخه 23/07/1365)- ذخیره فنی تکمیلی در بیمه‌های غیر زندگی، باستثنای "بیمه‌های خطرات جنگ که نسبت به آنها اتکائی واگذاری بخارج از کشور صورت نگیرد" عبارتست از حاصل جمع اقلام زیر:
الف- هفت درصد حق بیمه‌های سال پس از کسر حق بیمه‌های اتکائی واگذاری.
ب- ذخیره فنی تکمیلی که از سال قبل منتقل شده است.

ماده 11 مکرر(منسوخه 23/07/1365)- ذخیره فنی تکمیلی در بیمه‌های خطرات جنگ که نسبت به آنها اتکائی واگذاری بخارج از کشور صورت نگیرد عبارتست از حاصل جمع اقلام ردیف الف پس از کسر اقلام ردیف ب بشرح زیر:
الف- حق بیمه سال پس از کسر حق بیمه اتکائی واگذاری داخلی به اضافه ذخیره فنی تکمیلی موضوع همین ماده و سایر ذخائر فنی مربوطه که از سال قبل منتقل شده اند.
ب- حاصل جمع ذخائر فنی مربوط به سال مالی مورد نظر (بدون در نظر گرفتن ذخیره فنی تکمیلی) و خسارت مربوطه پس از کسر سهم اتکائی داخلی.

تبصره: در هر مورد که ذخیره فنی تکمیلی موضوع ماده 11 مکرر آئیننامه ذخائر فنی مؤسسات بیمه، در خصوص بیمه‌های خطرات جنگ که نسبت به آنها اتکائی واگذاری به خارج از کشور صورت نمیگیرد، کمتر از میزان ذخیره فنی تکمیلی بماخذ مقرر در ماده 11 آئیننامه 1/10گردد میزان ذخیره تکمیلی بماخذ مقرر در ماده 11 آئیننامه اخیرالذکر محاسبه خواهد شد.

فصل چهارم - ذخایر فنی بیمه‌های اتکائی قبولی

ماده 12- ذخایر فنی معاملات بیمه اتکائی قبولی با رعایت قواعد مقرر در مواد قبلی این آئین‌نامه و بموجب شرایط قراردادها و توافقهای اتکائی محاسبه میشود.